سلام دوستان

روي موكت كف خونه نزديك آشپزخونه يه اثر بريدگي كوچيك هست كه اصلا ديده نميشه .

اما زير اين بريدگي و موكت ،‌لونه مورچه هاست و پر از رفت و آمد . جالب اينه كه مورچه ها اصلا طول روز ديده نميشن حتي شب هم تا وقتي كه چراغ ها روشن هست ،‌نيستن . بعد از خوابيدن ما ، همه كف خونه و آشپزخونه رو وارسي مي كنن و هر چي دستشون برسه تا كنار بريدگي روي موكت ميارن و هر چي رو بتونن ميبرن توي لونه . اين چند سال ما با مورچه ها همزيستي داشتيم و كمترين آزاري ازشون نديديم ،‌حتي اگه به ظرف غذايي حمله كنن ما نمي بينيم و فقط آثار حمله شون باقي مي مونه . اينجوري هيچ وقت هوس نكرديم از بين ببريمشون .   

 این رو هم بشنوید .

در كنار خانواده شب يلداي خوبي داشته باشين .

سلام

رفتم آرايشگاه و همين طور كه از برنامه دكور زني جديد با آرايشگر صحبت ميكنيم ميگه :

عجب جاي شكستگي پس سرت داري ؟‌

ميگم: سرم پر از رد اين شكستگي هاست . اسفند 80 كه براي دوران آموزشي سربازي توي پادگان كرمانشاه سرم رو با ماشين نمره چهار‌ زدم ،‌ دوستان تعداد رد شكستگيهاي روي سرم رو تا 18 تا شمردن .

و ياد جاي زخم هاي رو بدن ام مي افتم ،‌هر كدوم خاطره اي هستن .

اون زخم پس سرم رو يكي از بچه هاي محل با سنگ زد .

روي پيشوني سه تا جاي زخم هست كه اوني كه از همه بزرگتره گوشه پيشونيمه و به خاطر دعوا با برادر بزرگم و خوردن به گوشه در بوجود اومده .

روي دست راستم جاي يه قاشق داغ هست از سن 3 يا 4 سالگي . يادمه اون روز خانوم همسايه از يكي تعريف مي كرد كه روي دست بچه شيطون خودش قاشق داغ گذاشته و ... سفره پهن بود و ما دور سفر بدو بدو مي كرديم و گوشه اتاق يه چراغ نفتي . خواهرم قاشق رو بالاي چراغ گذاشت و وقتي داغ شد پشت دست من .

كنار لبم يه رد دايره هست كه اول ابتدايي كه بوديم يه بار افتادم رو دسته دوچرخه كوچكي كه داشتيم و لبه فرمون دوچرخه رفت كنج لبم .

زير آرنجم جاي يه بريدگي هست كه توي دوران جنگ وقتي با يكي از بچه هاي فاميل دعوام شده بود ،‌ منو هل داد و من رفتم توي شيشه در راهرو ، آرنجم خورد به لبه تيز شكسته شيشه و ...

روي زانوم يه شكاف هست كه حتي رد شكستگي روي استخوان كشكك ام مونده . درست روز قبول شدنم توي كنكور و وقتي داشتم با دوچرخه و شاد به سمت خونه مي رفتم ، ‌قاب زنجير دوچرخه شل شد و صداي زنجير بلند. ‌همونجوري دولا شدم و قاب زنجير رو بالا كشيدم و زانوم خورد گوشه اتاق يه وانت نيسان . كمي بي توجه رفتم تا حس كردم پام بي حس شده و خون به كفش ام رسيده ...

از همه موندگارتر سه تا از انگشنتهاي پام رفت لاي پره دوچرخه . راهنمايي مي رفتم كه  با پسر عمو ها 5 – 6 نفري سوار دوچرخه شديم و من روي ميله وسط چرخهاي جلو ، ‌همونطور كه داشتيم سرعت مي گرفتيم پاي راستم رفت لاي اسپكها و ... ناخن شستم كنده بود و انگشت بعدي از پوست آويزون بود . تا يه روزهم از ترس به كسي نگفتيم و بعد ...

 سری هم به اینجا بزنین .

سلام

چون همه صندلي هاي كنار تخت پر بود ،‌ من روي ويلچر نشستم و اول از همه خاطره چهارده سال پيش و ويلچر سوار شدنم برام زنده شد :‌

دوران دانشجويي گنبد كاووس ،رفتم مغازه دوستم . يه ويلچر اونجا بود و من سوار شدم و راه افتادم توي خيابون و كلي رفتم تا مغازه دوستي ديگه و اون با تعجب نگاهم كرد و چند تا از مشتري هاش كمك كردن تا ويلچر رو از پله بالا ببرن و ... وقتي از مغازه اومدم بيرون چون صندلي خراب شده بود از ويلچر پايين اومدم ، وايسادم ،‌صندلي رو مرتب كردم و دوباره روي ويلچر نشستم و ..

بعد با خودم فكر كردم كه خيلي ها مجبورن همه عمر روي اين صندلي بنشينن و خيلي هاشون هم سن من هستن . ممكنه با يه اتفاق هر كسي گرفتار اين صندلي بشه و ...

يادم افتاد كه :

واليبال بازي مي كنم ،

دوچرخه سوار ميشم

 و كوه ميرم .

سلام دوستان

امروز پرديس در دنياي مجازي وارد سال پنجم زندگيش ميشه و من از اين بابت خوشحالم .

خوشحالم كه تونستم اين چند سال بنويسم . از خودم ، دل مشغولي ها و مشغله هام .

خوشحالم كه دوستان خوبي توي اين دنياي مجازي دارم اينقدر كه نزديك نيمي از پيوند هاي پرديس برام واقعي شدن .

خوشحالم كه با خوندن مطالب اين دنياي مجازي كلي مطلب جديد ياد گرفتم و با خيلي ها كه نزديك شدن بهشون برام توي دنياي واقعي غير ممكنه ، رفاقت كردم .

خوشحالم كه علي رغم وجود مشكلات و مسائلي كه پيش اومد (‌كسي كه به اسم من كامنت ميگذاشت و .. )‌ دوستي هاي ما پايدارتر شد .

و ناراحتم كه بعضي از دوستان ديگه نمي نويسن و من به رسم رفاقت هنوز توي پيوند هام آدرسشون رو نگهداشتم .

 اولین نوشته و اولین تولد پردیس ( پرشین گیگ ) در ادامه مطلب

اولین نوشته  و اولین تولد در بلاگفا

افتتاح شعبه سوم پردیس  در بلاگ اسکای

سلام دوستان

از در خونه كه بيروم ميام سردي هواي دم صبح و برفك نشسته روي ماشين توجه ام رو جلب مي كنه . توي ماشين ميشينم و براي تميز شدن شيشه جلو ، برف پاك كن رو مي زنم . لايه اي از برفك سياه رنگ ، گوشه شيشه جمع ميشه .

آره به اين ميگن اينورژن دمايي و آلودگي هوايي .

دلم دیوانه آن یار مه روست ....... زبانم وقت ذکر یار خوشبوست

ندیدم فقر ذلت بار هرگز ........... که رزق و روزی ام از سفره اوست

بلایش را چو نعمت پاس دارم .... که هر چه می رسد از دوست نیکوست 

سلام دوستان

شب اول محرم توي هيئت يه گوشه نشسته بودم و تو حال خودم بودم كه يه تكه نخ چسبيده به دستم ، توجه ام رو جلب كرد . چند باري نخ رو از دستم جدا كردم ولي نخ بلند بود و به دستهاي زبر من مي چسبيد .

خلاصه نخ رو به دور مچ دستم بستم و با خودم گفتم اين نخ مال اين پارچه مشكي هاي بسته شده به ديواره و اينجوري من يادم مي مونه كه محرمه و حرمت نگه ميدارم .

فسقل ، نخ رو دور دستم ديده و گير داده كه چرا بستي و بازش كن . زشته ميگن لابد بستي كه يادت باشه دست راست ات كدومه .

سوگند به سياهي شبهاي ماتم اش      ما زنده ايم زنده به عشق محرم اش

امروز نه ،‌همان سال شصت و يك           ما را گره زدند به نخهاي پرچم اش

سلام دوستان

باز دوباره محرم اومد ، ماه عزای امام حسین ، ماه بار عام خدا ...

توی ابن ماه ،برای همه ،رفتن به طرف خدا به بهونه امام حسین خیلی سریعه .

اصلا خود امام حسین  ، عاشورا و هیئت ، یه نشونه است برای رفتن به سمت خدا .

میشه به این واسطه ، از خدا بخوایم تا توی زندگی ، کار ، برخورد با خدامون ، خودامون و دیگران دستمون رو بگیره ، جلومون رو بگیره و کمک مون کنه .

اینجوری شاید سال بعد ، کمتر توی فکر کارای اشتباهمون تو گذشته باشیم و بیشتر از خدا آینده خوب و خدایی بخوایم.

سلام دوستان

امروز فرصتی شد تا به حیاط ، باغچه و گلهاش رسیدگی کنم . برگ های درخت گردو همه حیاط رو پوشونده بود و باید جمعشون می کردم چون به خاطر داشتن ژاگلون مثل یه علف کش عمل می کنه و مانع رشد بقیه گیاهان میشه .  چند تا از گلدون ها هم به خاطر یخبندان های چند شب گذشته خراب شده بودن که باید درست شون می کردم و شمعدونی های گلدونی هم توی پاگرد گذاشتم تا از سرما در امون باشن .

همه برگها رو جمع کردم و با زور و مکافات توی گونی جا دادم ، دارم نفسی می گیرم که درست کنار من یه برگ از درخت می افته و انگار میگه ....

 من هم بلند بلند می خندم .

به مناسبت دوم آذر ماه :

عشق کوششی از روی نا آگاهی است و دوست داشتن پیوندی است از روی آگاهی .

عشق از غریزه و دوست داشتن از روح سر می زند .

دوست داشتن عشقی است که انسان خود انتخاب می کند و می آفریند .

                                                                                                  دکتر علی شریعتی